News

New review on whiteroomreviews.nl



Lekker makkelijk, zou je denken; 'The Second' kiezen als titel voor je tweede album. Maar deze Italiaanse band heeft vóór hun debuutalbum "Blackwaters" (die uitkwam in september 2013) al een EP uitgebracht, dus technische gesproken is het niet hun tweede plaat. Na dit flauwe geneuzel richten we ons maar meteen op de muziek die te vinden is op dit nieuwe album van Terrorway (dat deze week is verschenen bij Bakerteam Records). Na het beluisteren van "Under the Light of a Broken Down" kan ik niet anders concluderen dat de keuze voor deze track als opener best gewaagd is. Dik zes-en-halve minuut manoevreert de band zich door gitaarriffs op laaggestemde gitaren, komen samples voorbij, wisselen cleane en grommende zang elkaar af en komt er ook nog 'n langgerekte, rustige passage voorbij. Uiteindelijk valt het spreekwoordelijke kwartje wel en blijkt het een prachtige, doch enigszins aparte, track te zijn. In "Eye of the Sun" gaat de band meer richting de stijl van Meshuggah. Ook hier treffen we prachtig gitaarwerk aan. "Torment" kent iets minder afwisseling en beukt recht-toe-recht-aan door de speakers. Alhoewel de band te boek staat als een speler in het veld van de extreme metal komen er op deze plaat voldoende sfeervolle en rustige stukken voorbij. Ook in "On the Edge" zit veel dynamiek en wisselt de zang ook weer tussen clean en zwaar. Terwijl "T.F.B.T.M." aan mij voorbijtrekt zonder indruk te maken, doet "Columns" mij wat meer. De gitaarriffs zijn laag en groovend en het refrein is groots en massief. "Trails of Ashes" en "The Wanderer" zijn wat kortere nummers, die ook bol staan van het interessante gitaar- en drumwerk. Qua stijl zoekt de band het dus in de richting van Meshuggah, maar ook horen we flarden van the Haunted en Strapping Young Lad voorbijkomen. In sommige van de nummers op dit album wordt volop geëxperimenteerd, zoals in "Light Turns Black", dat niets anders is dan de instrumentale inleiding naar "Threshold of Pain". Deze afsluiter zit vol met agressief drumwerk, rauwe zangpartijen en interessante gitaarriffs. 'The Second' is dus geen doorsnee album. Terrorway heeft een behoorlijk eigen stijl weten te ontwikkelen en laat zich op deze plaat van haar beste kant zien. Goed gedaan!

Comment


Return
May 24, 2016 Visits: 249